ROADTRIP NAAR DE WOESTIJN ... en de hitte

23 november 2008

Hier zijn we dan weer, met meer nieuws vanop zo`n 20 000 km van jullie vandaan.
20 dagen geleden, zondag 23/11 begonnen aan de roadtrip richting woestijn. Zwaar geladen (hoe komt het toch dat mn rugzak altijd zwaarder wordt ... ;-) mmmm), de tram genomen aan de hostel (Coffee Palace in St. Kilda) richting Flinder Street Station in Melbourne. Remember, het mooie gele station dat normaal gezien in India moest staan...
Daar de trein genomen naar Bayswater, een subburp van Melbourne waar Stef me opwacht. Onderweg beetje miserie, moeten overstappen op een bus, dan wandelen naar een ander station, dan weer op een andere trein. Er waren blijkbaar werken op mijn route. Alles was wel netjes geregeld moet ik zeggen... Aangekomen in Bayswater om 13u30, gaan shoppen in de Anaconda, een grote outdoor-kampeer winkel (beetje zoals AS Adventure bij ons). Op zoek naar een fleece trui... omdat het toch ook soms hier frisjes kan zijn, zeker snachts... :-s
Aan de kassa zelfs Birthday korting gekregen, hoewel ik helemaal niet verjaarde in die week... wie niet waagt, niet wint he :-)!
Dan vertrokken in het lichtblauwe (bijna babyblauw, zoals jeroen C. dat zo mooi kan zeggen :-)) volkswagen busje... we`re on the road again!!!

Vanuit Melbourne terug richting Great Ocean Road, Onderweg in leuk dorpje halt gehouden om de vele surfers te `bewonderen`. Daar heb ik ook mn eerste ekidna gezien, een soort van grote egel.
Nog een wandeling gemaakt naar een mooie waterval en opzoek gegaan naar een leuk plekje om te overnachten. In een nationaal park een camping gevonden. Leuk detail, toen we s`avonds op weg waren om iets te eten klaar te maken, ontdekten we een moeder koala met haar kleintje. En het strafst van al (hoewel ik dit niet `live` heb meegemaakt, want ik zat op de wc...), het kleintje is vanop zon 10 meter hoogte uit de boom naar beneden gevallen... OCHARMKES!!!
En de moeder deed zelfs de moeite niet om naar beneden te kruipen en te checken of alles ok was met het kleintje... Ik denk niet dat het beestje, buiten mss een hersenschudding, er blijvende schade van zal overhouden... hopelijk niet, de arme stakker.

 

Na een niet echt comfortabele nacht op een veel te dun matje, weer vertrokken in het busje. Onderweg in een klein dorpje pie gegeten (gevuld taartje met groenten en vlees) en lekkere TimTams gekocht. TimTams zijn overheerlijke australische chocolade koekjes. Zeker proberen als je hier ooit mocht komen!!!
In de namiddag gewandeld langsheen leuke stranden o.a. Wreck Beach, op zoek naar een wrak. Prachtig languitgerekt strand met veel schelpjes en rare aangespoelde zeebeestjes, maar geen wrak te bespeuren, enkel een oud verroest anker.
Verder naar The 12 Apostels... ik had gehoop ze deze keer onder een stralende zon te zien, maar de wolkjes doen te hard hun best... Toch blijven ze spectaculair mooi!
Zowat gestopt aan alle mooie uitzichtpunten die er zijn... en ergens op een strand een dode zeehond zien drijven, dat was wel wat minder... :-(
Ons busje ergens geparkeerd vlak bij het strand, noodels gegeten (het echte backpackersvoedsel), een wijntje gedronken en bedje in.

 

De volgende ochtend even uitgewaaid aan het mooie strand waar we stonden, en dan weer verder naar `de grotto`, `london bridge`, ... (allemaal speciale rotsen langsheen de great ocean road). Dit keer hebben we meer geluk, want boven ons koppie is het zonnetje vrolijk aant stralen tegen een staalblauwe hemel. Ideaal weer dus om even te relaxen op 1 van de mooie stranden op onze weg. Daarna naar Logans Beach, een baai waar je soms walvissen kan zien... buiten een paar surfers, niks te bespeuren in de oceaan.

 

Het is ondertussen woensdag 26/11, de vierde dag van de roadtrip
1 van de minder leuke dingen in Australie zijn de irritante vliegen, die me kwamen ambeteren toen ik een dutje wou doen op een prachtig strand. Wss te wijten aan de rivier die vlak bij ons in de zee uitmonde... Maar toch wel even genoten, mooie duinen, eindeloos strand, ...
Verder gereden naar een nationaal park, waar we de nacht hebben doorgebracht vlak bij een rivier. S`ochtends nog wat kiekjes genomen aan het water (Battersbys) en verder langs de kust. Aangezien het toch niet zo aangenaam is om op een heel dun matje te slapen, besloten we op zoek te gaan naar een matras voor in het busje. In een klein dorpje zagen we een bordje met Garage Sale (zoals je soms wel eens op tv ziet). Een vriendelijke Australische vrouw had haar garage omgetoverd tot een permanente garage sale. Wel geen gepaste matras gevonden en we besloten naar Mount Gambier te rijden, zien of we daar meer geluk hebben.
Onderweg klein wandelingeske gemaakt met zicht op het Blue Lake, knalblauw water, zeer vreemd en mooi. In het stadje onze zoektocht begonnen, van het leger des heils (salvation army, zoiets als den opnieuw & Co bij ons), tot vreemde 2de hands winkeltjes. Uiteindelijk bij `Plastics & Rubber` (wat een naam voor een winkel), eentje gevonden die op maat leek gemaakt te zijn voor ons busje... jihaaa, we gaan een `zachte` nacht tegemoet.

Coorong national park, een uitgestrekt park even onder Adelaide word onze plek om te overnachten. Het is hier wondermooi, uitgestrekte rozige zoutvlaktes en een mooie zonsondergang... Tussen de emoes (soort van struisvogel) en de kangoeroes besluiten we lekkere spageti te maken voordat we einelijk `zacht` kunnen slapen!

 

Weer een nieuwe dag, en ik denk dat we nu sinds 3 dagen geen douche meer hebben gezien... mijn haar schreeuwt om een wasbeurt. Je zou denken dat die vliegen op den duur wegblijven... maar niets is minder waar. Doorheen het nationaal park gereden, mijn favoriet tot hiertoe! Wondermooi!
Gaan tanken in een klein stationnetje, daar even gevraagd of ze nergens een douche wisten zijn... en tot mijn grote allergrootste vreugde konden we gebruik maken van hun douches achterin voor een paar dollar... ZALIG!!! Het is wel grappig hoe basic things plots heel speciaal worden...

Lekker fris, verderop pelikanen gaan spotten aan een groot opgedroogd zoutmeer. En hop richting Adelaide, waar we s`avonds naar mijn favoriet thais restaurant zijn gaan eten... het was er zoo druk, dat ze speciaal voor ons en een paar andere mensen de bovenverdieping hebben opengedaan. Een lekker Red Beef Curry gegeten met een lekker Australisch wijntje erbij, nie slecht na een paar dagen geen luxe meer te hebben gehad :-)!
Ons busje naar het strand gereden (ergens boven Glenelg) om gewoon ergens op een parking gratis te kamperen. De volgende ochtend terug naar Adelaide City, wat gaan inkopen doen en in de late namiddag naar de Barossa Valley doorgereden.
De Barossa Valley is een bekende streek vol druivenstokken en wijnkelders. O.a Jacobs Creek komt hiervandaan.
Daar een goeie camping (met douche) gevonden en omdat we de smaak te pakken hadden, onze eigen lams curry gemaakt... waar ik best wel trots op was. Ga ik zeker nog eens proberen als ik terug in Belgie ben.

 

Dag 60, zondag 30/11.
Barossa Valley, here we come.
In de namiddag wijn gaan proeven (gratis) in Jacobs Creek en 2 andere wijnhuizen, beetje sightseeing gedaan... en dan lichtjes aangeschoten ;-P in`t zonneke op de nieuwe matras een dutje gedaan op de camping. De dag afgesloten met het typisch australische eten, bbq, ole!

Na 2 nachten op de camping rijden we door naar Mount Remarkable National Park. Lekker warm onderweg, in het busje zonder airco... zweten. Daar mooie wandeling gemaakt, vergezeld door een kangoeroe en een paar varanen (een ook door wss 1000de andere beesten, zelfs dodelijke, waarvan we gelukkig geen weet hebben dat ze er rondkruipen).

Wel even schrikken toen ik de volgende ochtend uit de wc-blok stapte op de kampingplek... daar zat het dan, rustig me toch een beetje raar aan te staren, een varaan van mss bijna een meter. Ik heb me maar snel uit de voeten gemaakt... *In Alice Springs (waar ik nu ben) heb ik vernomen dat varanen soms wel is gevaarlijk uit de hoek kunnen komen... ahum*

 

De volgende middag naar de andere kant van het nationaal park gereden, waar we de Alligator Gorge Hike hebben gedaan, een wandeling van ongeveer 3 uur doorheen een Gorge, een soort van kloof. Prachtig. Dan terug het busje in richting het opaalstadje Cooper Peddy, waar de meeste mensen zelfs ondergronds leven vanwege de hitte. Onderweg overnacht in een rest area langs de snelweg.

Vroeg erin gekropen, maar onze nachtrust werd verstoord door een vreemd geritsel boven mn hoofd. Ik maar schijnen met die pillamp, niets te zien... opnieuw dat geritsel, weer schijnen, en in een flits zag ik een roos staartje, oo neeeeeee!!!
Heel het busje bijna uitgeladen, no way dat ik en een muis de nacht doorbrengen op dezelfde paar vierkante meters!!!
Stef geloofde zelfs eerst niet dat er een muis zat, totdat hij uiteindelijk ze zelf ook heeft gezien. Het probleem was dat de muis zoch altijd schuil hield in een gat onder de zetel vanvoor. Wij maar wachten en ik maar schijnen op het gat, totdat de muis tevoorschijn kwam... na meer dan een halfuur wachten, kwam ze eindelijk uit haar holletje. En is ze volgens Stef ook naar buiten gegaan... hopelijk :-S! Tot zover onze poging om wat slaap in te halen...
Morgen een nieuwe dag, op de baan, door de hitte van de woestijn... (zonder muizen hopelijk)!!!

 

Laat een reactie achter

* Naam:
* E-mail: (wordt niet getoond)
Website: (optioneel)
* Reactie:
Reislogger · Volgende »
Blog maken · Inloggen