reisverhaaltje van een maand :-)

Weer beetje nieuws uit assieland...

- Jondaryan, werken in de outbackpub/hotel -

Mijn tweede australische werkervaring zit er na 3 weken op. Kelly belt me op om te zeggen dat ze daar in Mungindi niet genoeg werk hebben en ze verder willen reizen naar Cairns, om daar te proberen werk te vinden. Vrijdag 13 maart is dan mijn laatste werkdag in de outbackpub, en vandaag mag ik ook de pub versieren en volhangen met ballonnen. Niet echt voor mn afscheidsfeestje, maar voor St. Patricksday dat hier uitbundig wordt gevierd, met GROEN BIER.
3 weken opgediend, achter de bar gestaan, bedden verschoond, gekuist, de afwas gedaan, spinnewebben weggedaan, bier getapt,...
Jullie mogen blij zijn met ons lekker Belgisch bier daar, want hier is het bier niet echt waauw. Ze tappen hier ook anders dan bij ons, het bier komt uit een soort kraantje en de druk is heel laag. Typisch Australische bieren zijn 4X Gold, 4X Bitter, Carlton, ... ook Heiniken verkopen ze hier (boe!). Heb ook het lekker drankje Strongbow ontdekt, een soort van Appelcider. Ze hadden dit ooit eens per ongeluk besteld, maar vanaf nu staat het dus mee op de weekelijkse te bestellen lijst...!

Ook nieuwe mensen leren kennen en hun soms rare Australische gewoonten. Australiers zitten hier graag en veel in de pub en zuipen (in grote hoeveelheden) Bunddie rum (rum gemaakt in Bundaberg, een stad in Queensland). Leggen hun geld op den toog en verlaten de pub meestal niet voor het allemaal op is. Tegen het einde van de avond liggen er dus overal hoopjes geld, en jij moet dus weten van wie dat is...

Tack and Maries Jondy Pub werd gerund door vooral Marie en haar man Tack. Haar man is een truckie (vrachtwagenchauffeur) die vaak drie weken van huis is op de baan. Ze hebben een zoon Martin, ne typische australische gast van in de 20, die graag elke avond na zijn werk in de pub kwam zitten... en dus ook elke avond zat was...
Ik werk hier samen met een Fins meisje van 19, Linda. Zij gaat hier nog wel beetje langer blijven denk ik, aangezien zij en Martin wel heel goed overeen kwamen...
Vrijdag, nadat mn shift erop zat, ingepakt en met iedereen gevierd. Klaar voor terug een nieuw hoofdstuk in mn Australie avontuur.

- Mungindi, reunie met Kelly en Caroline -

Op zaterdag 14 maart ben ik dan tegen de middag vanuit Jondaryan vertrokken om Kelly en Caroline te gaan ophalen in Mungindi,  in het 2 Mile Hotel waar ze werken. Een kleine 600 km bollen met ons bakske. Ja, het rijdt nog steeds...  soms vrezen we wel dat hij ieder moment uit elkaar kan vallen...
zo werkt onze spedo meter niet meer, dus kunnen we ook niet zien hoe snel we gaan, da is wel minder . Het enige voordeel is dat onze kilometer teller het dus ook niet meer doet... niet slecht voor als we de auto terug gaan verkopen. De airco lekt waardoor er op de grond van de passagierszetel en daarachter eennnklein zwembadje is ontstaan... mmm vervrissend! En de sigarettenaansteker doet het ook niet, waardoor de gps (waar we onze snelheid wel kunnen op zien) ook maar een paar uurtjes meegaat...

Toch veilig en wel aangekomen in Mungindi, na een leuke en mooie rit door de outback, met onderweg hoppende kangoeroes over de zandweg en een prachtige zonsondergang!
Na leuk weerzien met elkaar en dagje uitrusten daar, zijn we maandag 16 maart vertrokken aan onze onrechtstreekse trip naar Cairns.

- Coffs Harbour, en de dolfijn -

De eerste tussenstop is Coffs Harbour, een rustig maar gezellig stadje aan de oostkust.
De eerste 2 nachtjes verblijven we in de YHA hostel daar. Normaal gezien plannen we om daarna terug verder te reizen, maar  Kelly heeft een door de tandarts vastgestelde tandvleesontsteking, waardoor ons vertrek nog effe wordt uitgesteld. We beslissen om ons bed te ruilen voor een luchtmatras, en kamperen nog 2 nachten op een leuke camping met mooi zwembad, vlak aan de zee.
Tijdens een luie namiddag aan het strand zien we op 10tale meters voor ons in de zee ineens een dolfijn opduiken, prachtig!!! En tijdens een wandeling op de pier daar heb ik ook een zeeschildpad gezien (caretta caretta !)
Ik kan niet wachten om meer van dat te zien...

Na eeen beetje paniek omdat de auto nietmeer starte (bleek dat het alarm opstond en hij na een tijdje dus nietmeer start), zijn we dan toch vrijdag 20  maart kunnen verderreizen.

Volgende bestemming: Byron Bay! (met onderweg een reuze garnaal op een dak van een gek restaurant, hehe !)

- Byron Bay, hier zou ik wel willen wonen -

Dat Byron Bay een populaire bestemming is, blijkt wanneer we na 3 campings te bezoeken nog steeds geen slaapplek hebben. Geen nood, een camping even buiten het centrum heeft nog plek, en we boeken ineens voor 8 nachten.
Tegenwordig slapen we met ons drietjes in eeen 'luxe' grote tent voor 6. Toch niet echt zo'n luxe wanneer op een nacht blijkt dat ze niet zo waterdicht is, en onze luchtmatrassen bijna drijven...
Maar de zon en het prachtige Byron Bay maken alles goed...! Kilometers lang wit zandstrand, glashelder water, superhoge golven (een beetje oppassen dat je niet verdrinkt!), en een bruisend supergezellig stadje! Byron Bay has it all!! Nu nog een knappe surfer vinden en een huisje aan het strand en ik ben perfect gelukkig !

Zondag 22 maart staat er actie op het programma, surfen, wihoe!
Na mijn eerste surfles in Manly, zo'n 6 maanden geleden, had ik toch een beetje schrik... nadat ik daar iets teveel zeewater naar binnen heb gekregen...
Maar onze surfleraar verzekerde me dat de omstandigheden nu veel beter waren, kleinere golven, een rustige baai, en het voordeel was dat we maar met  zn drietjes waren, priveles dus! We gaan ervoor! En het loonde zeker de moeite, na een paar keer proberen kon ik helemaal recht staan totop het strand... zaalig!

Dinsdag 24 maart voor de verandering eens (heeeel) vroeg uit de veren.
We rijden om half 5 in de ochtend naar Byron Bay Lighthouse, een vuurtoren op het meest oostelijke punt van Australie. Leuk detail, ze hadden ons gezegd dat de zon ging opkomen rond 5 uur... bleek dus dat ze er pas was rond 7 uur... ja die hebben ons goe liggen gehad. Maar geen erg, want het was prachtig...!!!

Byron Bay is een beetje een hippie dorpje, met veel kleurrijke winkeltjes... in 1 van die winkeltjes zagen we een papiertje hangen dat je een 'elfenportret' van jezelf kon laten maken... dat leek ons wel iets. Diezelfde namiddag nog zaten Kelly en ik te poseren voor Ella. En het resultaat mag er best wel wezen,  vinden jullie niet?

Bruin gebakken verlaten we op zaterdag 28 maart Byron Bay, we gaan het hier wel een beetje missen.

- Nimbin, tussen de kruiden en de bananeplanten -

Diezelfde ochtend rijden we naar Nimbin, een klein dorpje in het binneland, dat in het teken staat van het legaal maken van weed.
Nimbin is niet veel meer dan 1 grote straat met winkeltjes vol souveniers, hippie spullen en het Nimbin museum.
We boeken 1 nacht in een grappige hostel, buiten het dorp, tussen de bananeplanten...

- Surfers Paradise, "paradijs" met geld -

Zondag 29 maart zetten we onze trip voort richting Surfers Paradise (soms moeten we onderweg beetje oppassen voor koeien op de weg!). Weer een beetje een andere wereld, wanneer we de chique, met palmbomen aangelegde, straten van de stad binnenrijden, rijzen de flatgebouwen als paddestoelen uit de grond, staan we naast een porche aan het rood licht, en zijn winkels als versacci en prada geen raariteit...
Wanneer we onze kamer boeken in de hostel, mogen we ook een beetje dieper in onze portefeuille tasten... rond de 30 dollar voor een kamer is toch iets duurder dan op de meeste andere plekken. We besluiten 2 nachtjes te blijven. Paradijselijk ziet het er niet echt uit, wanneer we de volgende dag wakker worden met gietende regen. Beetje shoppen en cinema (confessions of a shopaholic)... omdat het echt niet anders gaat.. .

- Rockhampton, slapen -

31 maart overnachten we na een rit van zo'n 600 km in Rockhampton.

- Airlie Beach, poort naar het paradijs -

Airlie Beach, is op woensdag 1 april onze laatste tussenstop. Daar ligt ook het vertrekpunt voor een zeiltocht naar de Whitsunday Islands. Nog effkes geduld, eerst naar Cairns, zodat Kelly en Caroline daar kunnen werken en genoeg centjes hebben om daarna de East Coast terug naar beneden af te reizen.

- Cairns, onze nieuwe thuis voor een paar weken -

Donderdag 2 april komen we aan in Cairns.
James, een vriend van Kelly en Caroline heeft geregeld dat we gratis bij Lee (een vriend van James) kunnen verblijven. Ideaal omdat we zo wel wat geld uitsparen door geen accomadatie te moeten betalen! Dus nu mogen we 32 Bulimba Cresent, Mount Sheridan QLD 4868 een beetje onze thuis noemen.
We zijn echt met ons gat in de boter gevallen hier, we hebben elk ons eigen kamer met airco, dubbele matras en kleerkast (wihoe... onze kleren zien weer eens daglicht). We hebben een eigen badkamer, met bad!, voor ons 3.
En Lee is niet vaak thuis. Niet dat het erg zou zijn als hij hier wel vaak was hoor... hij is heel sympathiek, en heeft vandaag onze airco gemaakt.  En hij gaat ook een van de dagen onze speedometer maken, wihoe!

Cairns als stad is niet zoo gezellig, zoals bijvoorbeeld Byron Bay, maar het valt wel mee. Er is hier in de stad ook geen echt strand, wel een aangelegde 'lagoon', zoals men dat hier noemt. Een supergroot gezellig zwembad met zicht op zee. We zijn hier nu iets meer dan een week, maar Kelly en Caroline hebben helaas nog geen werk gevonden... blijven duimen!

Ik daarentegen heb wel al nieuwe, leuke plannen.
Volgende week donderdag 16 april start ik met een vijfdaagse duikcursus, om zo mn padi (duikbrevet) te halen.  De cursus bestaat uit 2 dagen les en duikinitiatie in het zwembad en daarna 3 dagen op een boot in het Great Barrier Reef, waar we 9 duiken in de oceaan gaan doen.
En... t'is nog nie gedaan. Wanneer je dus deze duikcursus boekte kon je vrijwilliger worden op een 8 daagse boottrip in het Great Barrier Reef.
Dus vrijdag 24 april ga ik mee op de boot. In ruil voor een beetje werken daar (kuisen, helpen in de keuken, enz.) krijg ik eten en accomodatie en 3 duiken per dag gratis!!! Super he!
Ik kijk er al naar uit om Nemo te gaan zoeken daar in het stukje natuurwonder!!!
Meer info over Pro Dive Cairns vind je op hun website www.prodivecairns.com.

Morgen gaan we paaseitjes rapen in Port Douglas en Cape Tribulation.
Omdat het paasweekend is, hebben we onszelf een tripje kado gedaan.
Morgenvroeg vertrekken we naar Port Douglas waar we een nachtje blijven, de volgende dag gaan we dan naar Daintree National Park, waar we een speciale regenwoud toch gaan doen aan koorden en kabelbaantjes (zie www.junglesurfing.com.au). En dan gaan we naar het prachtige Cape Tribulation, een van de weinige plekken waar het regenwoud en het strand elkaar ontmoeten...

I'M IN PARADISE !!!

dikke x aan jullie allemaal, fie