Het is ondertussen 1 mei, mn duikavontuur is (voorlopig) voorbij.
Onze laatste week in Cairns, met een aantal tripjes op het programma.
- Kuranda, skyrail en trein -
zondag 3 mei
S`ochtends vertrokken met een busje vanuit Cairns naar de skyrail, een lange kabelbaan over regnwouden, mooie uitzichten, en langs platformpjes waar je kan uitstappen om van de mooie vergezichten te genieten en watervallen te zien.
Kuranda is een klein dorpje met een regenwoud, enkele winkeltjes en marktjes.
Ons werd verteld dat het wel iets speciaals was, maar het viel een beetje tegen...
Zeker wanneer ik me ziek begin te voelen...
We beslissen dan om vroeger dan gepland de scenic railway terug naar Cairns te nemen.
Deze rit is eigenlijk nog het mooiste van de dag. Een oude stoomtrein brengt ons via het regenwoud, langs de Barron Falls terug naar Cairns central.
- Ziekskes -
maandag 4 mei
Na een dokterbezoek blijk ik een keelontsteking te hebben... niet echt goeie timing, want er staat nog veel op het programma. Maar een dagje rust zal voldoende moeten zijn.
- in het REGENwoud -
dinsdag 5 mei
Het gaat vandaag al iets beter, nog niet echt 100%, maar vandaag staat Cape Tribulation op het programma, en dat wil ik zeker niet missen.
Cape Tribulation ligt op een paar uurtjes rijden boven Cairns, en het is er zo speciaal omdat het 1 van de weinige plekken ter wereld is waar het regenwoud en het strand elkaar ontmoeten.
Nadat ons autootje is overgezet aan de rivier en we een klein baantje door het regenwoud volgen komen we rond de middag aan. Het regenachtige mistige weer geeft de omgeving iets extra mysterieus. Hoewel we ook wel graag het zonnetje hadden gezien, want na de middag gaan we junge surfen (http://www.junglesurfing.com.au/).
Geen surfbord, wel een helmpje en veiligheidsgordel, kabels en bomen.
En zo roetsjen we langs de toppen van de bomen, soms zelfs ondersteboven hangend 
... great fun!
Na onze apenkuren zijn we nog wat gaan rondwandelen. Mooie stranden gezien, met de nodige bordjes.. don`t swim ... crocodiles! Jammer genoeg hebben we er geen gespot.
Na een nachtje slapen in een gezellige hostel, rijden we een stukje terug richting Cairns.
Onderweg stoppen we in Mossman, en genieten we van de prachtige natuur aan de Mossman Gorge. En nemen we een duik in het IJSkoude water tussen de viskes. Officieel het koudste water in Australie.
Na een leuke dag, rijden we terug naar onze thuis in Cairns, bij Lee. Voor een laatste (gratis... want heel ons verblijf daar hebben we niks moeten betalen! THX LEE!!!) nacht in Cairns.
Donderdag 7 mei nemen we afscheid. We hebben voor Lee een fles Wild Turkey gekocht, zijn favoriete wiskey. Ik denk wel dat hij ons een beetje gaat missen... en wij hem en zijn gastvrijheid ook wel!
- splash! -
donderdag 7 mei
We rijden vanuit Cairns zo`n 2 uurtjes naar Mission Beach.
Mission Beach is de plek waar Kelly en Caroline een skydive hebben gedaan!
En weer laat de Australische zon ons in de steek. Maar nat zullen we morgen toch worden, want we gaan raaaaften, jeeeej! We kijken er naar uit!
vrijdag 8 mei
Tully River, here we come!
We worden opgepikt door een busje aan onze hostel, en rijden naar Tully. Daar ontmoeten we alle andere mensen die meegaan.
In de bus horen we dat we voor de uitzondering niet eens de enige Belgen zijn... dat is al laaang geleden! Wanneer ik vraag vanwaar ze zijn, blijkt 1 van hem me nog te kennen ook... en ik hem, na goed kijken, ook. Het is Jan Vervoort. Katrien heeft met hem in de klas gezeten en ik met zn zus Lies. Hij is aan het samenreizen met Jeroen en Ken.
6 personen in een boot (plus een ervaren gids, gelukkig!), dus al snel wordt het belgisch raftteam gevormd. De dag was super, het weer liet het wel wat afweten, maar dat trokken we ons niet aan, want nat werden we toch. Van al de regen de voorbije maand daar, was de rivier vrij hevig.
Veel stroomversnellingen, gegil, gelach, gesplash. Van een rots gesprongen, en bijna verzopen toen we in een stukje versnelling mochten zwemmen... beetje grellig!
Bbqtje smiddags langs de kant, en savonds een lekkere cocktail terwijl we de fotos en dvd van de dag bekijken. Een van de leukste dingen die ik hier in Austalie al heb gedaan...!!!
- eiland vol magneetjes -
zaterdag 9 mei tot dinsdag 12 mei
De volgende bestemming is Townsville, zo`n 240 km verderop.
Daar nemen we de Ferry naar Magnetic Island, waar we 3 daagjes verblijven.
Magnetic island is 8 km varen van Townsville. Er wonen hier ongeveer 2500 mensen op het eiland en ongeveer 80 procent van het eiland is natuurgebied. Veel mooie wandelingen en uitzichten over de zee.
Ze zeggen dat de zon hier 320 dagen per jaar schijnt dus we hebben weer goed ons best gedaan want wij hebben 3 dagen een bewolkte lucht gekregen whoehoew 
Veel valt er niet te beleven hier buiten rust, natuur en wandelingen maken. Tijd voor een beetje fun... we zien overal op het eiland van die gepimte golfkarrekes rijden, en besluiten er ook eentje te huren.
De 12 km lange weg brengt ons van de ene naar de andere kant van het eiland, en met een paar tussenstops en mooie wandelingen onderweg hebben we op een dagje het hele eiland gezien.
Het is echt lachen om in de Moke (zo noemen ze die blikke doos op 4 wielen) rond te rijden, zeker wanneer we in een verboden weggetje gaan, en amper terug te berg op geraken... we bolden zelfs terug achteruit... oeeps!
- het paradijs -
dinsdag 12 mei
Vandaag aangekomen in Airlie Beach. We zijn hier al een keertje gestopt op weg naar Cairns, maar enkel voor te overnachten toen. Deze keer hadden we een betere reden om in Airlie beach te zijn.
Namelijk 3 dagen zeilen op de Whitsundays!!!
Na 2 luie dagen in Airlie zijn we donderdagmorgend aan boord gestapt van de Anaconda 2, een mooie zeilboot van 25 meter lang. De boot is groot genoeg voor 34 mensen maar wij waren maar met 10 dus veel ruimte op het dek om een mooi bruin kleurtje te krijgen.
Nog niet aan boord en we krijgen al goed nieuws, de 3 volgende dagen wordt het prachtig weer, wihoe!
De Whitsundays zijn een eilandengroep (archipel) gelegen tegen de oostkust van Australie (Queensland). De eilanden danken hun naam aan Captain Cook, hij vaarde langs de eilanden tijdens witte zondag. De eilanden zijn omgeven door helder, blauwgroen zeewater, hebben dichte bebossing tot aan zee en er staan ook dure exclusieve resorts op sommige eilanden.
De Whitsunday eilandengroep bestaat niet uit 74 eilanden, maar uit 22 eilanden, de resorts op de andere eilanden maken toeristen wijs dat zij ook bij de whitunday eilanden horen om ze daar naartoe te lokken. Het bekendste en het grootste eiland is Whitsundayeiland met het prachte Whitehaven Beach.
Onlangs is dit strand (als je dit eigenlijk wel een strand kunt noemen, want het is eindeloos groot) uitgeroepen tot 1 van de mooiste ter wereld, en terecht. Het uitzicht vanop een platformpje tijdens onze wandeling ernaartoe is adembenemend. het maakt je heel klein en nietig, maar ook dankbaar dat ik dit mag zien en beleven!!!
Op 4 eilanden uitgezonderd behoren deze eilanden tot nationale parken. Whitsundayeiland wordt ook wel een bountyeiland genoemd vanwege de hagelwitte stranden, de zee en de tropische uitstraling en vegetatie met bijbehorende groene palmbomen tot aan zee.
Naast bakken op het dek en genieten van het uitzicht is er ook tijd voor wat actie.
We trekken ons stinger suit aan (bescherming tegen kwallen) en gaan snorkelen. Het is wel grappig, want het blijkbaar de eerste keer dat Kelly en Caroline dit doen. En ze zijn er helemaal weg van...
Ik ga wel liever duiken... maar dat kon hier niet... nog effe geduld tot in Thailand waarschijnlijk.
De trip was echt prachtig en met een smile op ons gezicht gaan we terug aan land ... !!!
